Tak zwane "leniwe oko"

Precyzja i jakość wrażeń wzrokowych kształtujących nasze wyobrażenie o świecie zewnętrznym zależy nie tylko od prawidłowej budowy i funkcjonowania narządu wzroku, ale także od koordynacji pracy obu oczu przez ośrodkowy układ nerwowy. W obu oczach obrazy powstają w centralnej części siatkówki, to jest w plamce żółtej i w punktach jednakowo od niej oddalonych zwanych punktami korespondującymi. Obrazy widziane przez nas i rejestrowane na siatkówce obu oczu przekazywane są do kory wzrokowej i tam w procesie fuzji zlewane w pojedynczy przestrzenny obraz. Tę zdolność widzenia stereoskopowego, z poczuciem głębi i odległości, nazywamy prawidłowym widzeniem obuocznym. Kształtuje się ono w pierwszych latach życia i uwarunkowane jest dobrą
ostrością wzroku oraz równoległym ustawieniem gałek ocznych.

Nieprawidłowe ustawienie oczu polegające na tym, że jedno oko patrzy prosto, a drugie jest odchylone w innym kierunku nazywamy zezem. Zez może być zbieżny - gdy oko zbacza do nosa, rozbieżny - gdy ustawia się na zewnątrz, pionowy - gdy jest odchylone nadmiernie do góry lub do dołu.